พระผงยาจินดามณี พิมพ์เศียรโล้นสะดุ้งกลับ หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สภาพเก็บเดิมๆ ไม่ต่อยสวยสมบูรณ์นัก นอกจากบิ่นขอบและแตกรานทั้งหน้าและหลัง แต่ก้อทำให้เห็นเนื้อในสีน้ำตาลแก่ชัดเจน เนื้อในที่ดูหยาบๆ ส่วนผสมไม่ละเอียดกลมกลืนนี่แหละ เนื้อผงยาจินดามณีขนานแท้ครับ
พุทธคุณ เนื้อยาในองค์พระนั้น เป็น “เนื้อยาจริงๆ” ส่วนผสมประกอบด้วยสมุนไพรอันทรงคุณค่าทางยา เมื่อเอามาเข้าประกอบพิธีปลุกเสกด้วยอาคม และมีการคลุกเคล้าตามขั้นตอน จึงบังเกิดเป็นยาจินดามณี “ยาก็คือยา” หลวงปู่บุญตั้งใจทำให้เป็นยา ตอนแรกท่านทำไว้เป็นเม็ดกลมๆ เพื่อให้ใช้กินรักษาโรคภัย แต่ระหว่างเก็บรักษาไว้ติดตัว ท่านว่าเป็นเมตตามหานิยม กระทั่งอมไว้ในปากเป็นเสน่ห์ในการพูดจา นอกจากความเชื่อปาฏิหาริย์มหัศจรรย์ของผงยาจินดามณีแล้วนั้น พิมพ์นี้ถูกเลือกไปใช้ในความเชื่อคล้าย “เบี้ยแก้” คือ เภทภัยร้ายที่กำลังกล้ำกราย จะ “สะดุ้งกลับ” ไปไม่แผ้วพาน...เช่นเดียวกับชื่อพิมพ์พระเศียรโล้นสะดุ้งกลับครับ